Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

Συντετμημέναι λέξεις καὶ σημεῖα

ἀγγλ.= ἀγλλικόν

ἀθρ. (ἀθρ.)= ἀθροιστικόν

αἰολ.= αἰολικός, αἰολικῶς

αἰτ.= αἰτιατική

ἄκλ.= ἄκλιτον

ἀμτβ.= ἀμετάβατον (-τως)

ἀντίθ.= ἀντίθετος (-τως)

ἀνώμ.= ἀνώμαλος

ἀνωτ.= ἀνωτέρω

ἀόρ.= ἀόριστος

ἀποθ.= ἀποθετικόν

ἀπολ.= ἀπολύτως

ἀπόσπ.= ἀπόσπασμα

ἀπροσ.= ἀπρόσωπον (-ως)

ἀπρφ.= ἀπαρέμφατον

ἀριθμ.= ἀριθμητικόν

ἀρσ.= ἀρσενικόν

ἀρχ.= ἀρχαῖος, ἀρχικῶς

ἀρχαιότ.= ἀρχαιότερος (-ον)

ἀττ.= ἀττικός (-κῶς)

ἄχρ.= ἄχρηστος

βεδ.= βεδική (vedique)

βλ.= βλέπε

βλ. λ.= βλέπε λέξιν

βοτ.= βοτανική

breton= βρεττονική

gael= gaelique= Γκαιλική (Ἰρλανδ-σκωτική)

gall.= gaulois (κλάδος Κελτικῆς)

γεν.= γενική

γερμ.= γερμανική

γοτθ.= γοτθική

δηλ.= δῆλα δή

δοτ.= δοτική

δυϊκ.= δυϊκός

δωρ.= δωρικός (-κῶς)

ἔ. ἀ.= ἔνθα ἀνωτέρω

Ἑβδ.= Ἑβδομήκοντα (ἡ μετάφρασις τῶν Ἑβδ.)

εἰδ.= εἰδικός (-κῶς)

ἐκτετ.= ἐκτεταμένος

ἑλλ.= ἑλληνικός

ἐνεργ.= ἐνεργητικός

ἐν(ικ.)= ἐνικός (-κῶς)

ἐνν.= ἐννοεῖται, ἐννοουμένου

ἐπ.= ἐπικός (-κῶς)

ἐπεκτ.= ἐπεκτεταμένος

ἐπίθ.= ἐπίθετον, ἐπιθετικός

ἐπίρ.= ἐπίρρημα

ἐπιτ.= ἐπιτακτικός (-κῶς)

ἐπιφ.= ἐπιφώνημα

ἑπομ.= ἑπομένως

ἐτυμολ.= ἐτυμολογία (-κῶς)

εὐκτ.= εὐκτική

εὐφων.= εὐφωνικόν

ἐφετ.= ἐφετικόν

franc.= francique (= φραγκική)

fris.= frison (= φρισσική)

her.= heracleen (= Ἡρακλεωτική)

Ζενδ.= Ζενδική (Zend.)

θαμ.= θαμιστικόν

θέμ.= θέμα

θεματ.= θεματικός

θηλ.= θηλυκόν

ἰαπ.= ἰαπετική

ἰδιαιτ.= ἰδιαιτέρως

Ἰλ.= Ἰλιάς

Ἰρλ.= Ἰρλανδική (irlandais)

Ἰσλ.= Ἰσλανδική (islandais)

κ. .= καὶ ἀλλαχοῦ

κ. ἄ.= καὶ ἄλλοι (-αι, -α)

κ.ἄ.τ.= καὶ ἄλλα τοιαῦτα

Κ.Δ.= Καινὴ Διαθήκη

κ. ἑ.= καὶ ἑξῆς

κλητ.= κλητική

κτλ.= καὶ τὰ λοιπά

κυρ.= κυρίως

λ.= λέξις

λατ.= λατινικόν, λατινιστί

lett.= lette (Λεττικὴ ἤ Λεττονική)

lit.= lituanien = Λιθουανική

Μ.Ε.= μέγα ἐτυμολογικόν

μέλλ.= μέλλων

μέσ.= μέσος

μόρ.= μόριον

μτβτ.= μεταβατικός

μτγν.= μεταγενέστερος

μτφρ.= μεταφορικός (-κῶς)

μτχ.= μετοχή

norr.= norrois (= παλαιὰ Σκανδιναυική)

norv.= norvegien (= Νορβηγική)

ὅ βλ.= ὅ βλέπε

Ὀδ(ύσ.)= Ὀδύσσεια

Ὅμ.= Ὅμηρος

ὀν.= ὀνομαστική

ὀνοματοπ.= ὀνοματοποιΐα

ὁρ(ιστ.)= ὁριστική

οὐδ.= οὐδέτερον

οὐσ.= οὐσιαστικόν

Π.Δ.= Παλαιὰ Διαθήκη

παθ.= παθητικός (-κῶς)

παρατ.= παρατατικός

παρακ.= παρακείμενος

πιθ.= πιθανῶς

πληθ.= πληθυντικός (-κῶς)

ποιητ.= ποιητικός (-κῶς)

πρβλ.= παράβαλε

πρόθ.= πρόθεσις

προσδ.= προσδιορισμός

προστ.= προστακτική

π.χ.= παραδείγματος χάριν

ῥ.= ῥῆμα

ρημ(ατ.) ἐπίθ.= ρηματικὸν ἐπίθετον

ῥίζ.= ῥίζα, ῥιζικόν

σ(ελ.)= σελίς

σημ.= σημασία, σημαίνει

σπαν.= σπανίως

σπανιώτ.= σπανιώτερον

στερ.= στερητικόν

συγγ.= συγγενής

συγκεκ.= συγκεκομμένος

συγκρ.= συγκριτικός

συλλ.= συλλαβή

σύνδ.= σύνδεσμος

συνεκδ.= συνεκδοχικῶς

συν.= συνήθως

συνηθέστ.= συνηθέστερον

συνῃρ.= συνῃρημένος

συντετμ.= συντετμημένος

συνών.= συνώνυμος

συσχετ.= συσχετικόν

συχν.= συχνάκις

Σχολ.= Σχολιαστής

τ. ἔ.= τοῦτ’ ἔστι

τροπ.= τροπικός (-κῶς)

ὑπερθ(ετ.)= ὑπερθετικός (-κῶς)

ὑπερσ.= ὑπερσυντέλικος

ὑποτ.= ὑποτακτική

ὑποκ.= ὑποκείμενον

ὑποκορ.= ὑποκοριστικόν

Συμπεφωνημένα σημεῖα

* δηλοῖ ταύπον ὑποθετικόν, οὖτινος ἡ ὕπαρξις δὲν μαρτυρεῖται ὑπὸ Κειμένου τινός.

< δηλοῖ ὅτι ἡ ἀριστερᾷ του κειμένη λέξις παράγεται ἐκ τῆς κειμένης δεξιᾷ του.

> ἀντιθέτως, δηλοῖ ὅτι ἡ δεξιᾷ του κειμένη λέξις παράγεται ἐκ τῆς κειμένης ἀριστερᾷ του.

|| δηλοῖ, ὅτι ἡ μετ’ αὐτὸ ἀκολουθοῦσα σημασία εἶναι κατά τι διάφορος τῆς προηγουμένης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: