πολυβενθής, ές

(πολύς + βένθος)' πολὺ βαθύς, ἃλς Ὀδ. Δ. 406· λιμὴν Ἰλ. Α. 432, Ὀδ. Κ. 125, Π. 324.

βάθος

ποιητ., βένθος (ὅπως τὸ ποιητ. πένθος γιὰ τὸ πάθος) (ῥ. ΒΑΘ-)' τὸ βάθος τῆς θάλασσας' βένθεα ὕλης=τὰ βάθη τοῦ δάσους.