Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

πρίν

σχηματισθὲν μετὰ συγκριτικῆς δυνάμεως ἐκ τῆς προθέσεως πρό, ὡς φαίνεται ἐκ τούτου ὅτι συνάπτεται μετὰ τοῦ .

Ι. ἐπίρρ. χρόνου, ἐπὶ τῆς σημασίας τοῦ προτοῦ νὰ γίνῃ ἢ νὰ συμβῇ τι, ἢ ἐπὶ τῆς σημασίας τοῦ πρότερον, ἄλλοτε (ὅτε καὶ ὑπονοεῖται διάρκεια μέχρι τινὸς χρόνου). | Α. ἐπὶ μέλλοντος χρόνου μετὰ μέλλοντος ὁριστ., πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν Ἰλ. Α. 29, Σ. 283, Ὀδ. Β. 198, κτλ.· - μεθ’ ὑποτακτ., = τῷ μέλλ., πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα Ἰλ. Ω. 551· - μετ’ εὐκτ. καὶ τοῦ κέν· πρίν κεν ἀνιηθεὶς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκοιο Ὀδ. Γ. 117, πρβλ. Λ. 330 - μετ’ εὐκτ., Ἰλ. Ω. 800· - μετὰ προστακτ., Ι. 250. - μετ’ ἀπαρεμφ. (εἰς δήλωσιν ἐπιθυμίας), Β. 413, (εἰς δήλωσιν ὅρκου) Ὀδ. Δ. 204. | Β. ἐπὶ τοῦ παρελθόντος, πρότερον, ἄλλοτε, ἄλλοτέ ποτε, πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο.. νῦν δὲ .. Ἰλ. Β. 112, πρβλ. Ι. 19, Ψ. 827· πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα Ὀδ. Δ. 724, πρβλ. Γ. 408. | 2. πρότερον (μέχρι τινὸς σημείου) τὸ πάλαι, ἄλλοτε· ἐπὶ ταύτης τῆς ἐννοίας συχν. μετὰ τοῦ ἄρθρ., τὸ πρὶν γ’ ἐκέκαστο Ἰλ. Ε. 54· τὸ πρίν γε .., νῦν δὲ .. Ν. 105· νῦν δὲ .. τὸ πρίν γε Π. 208.

ΙΙ.
ὡς σύνδεσμος, πρότερον, πρὶν ἤ. Ἡ χρῆσις αὕτη φαίνεται ὅτι προέκυψεν ἐκ τῆς ἐπιρρηματικῆς χρήσεως τοῦ πρίν, καὶ ὅπου ἡ ἐξηρτημένη πρότασις εἰσάγεται διὰ τοῦ συνδεσμικοῦ πρίν, ἡ κυρία πρότασις συχνάκις ἔχει τὸ ἐπιρρηματικὸν πρὶν (μάλιστα παρ’ ἐπ.), ἢ τὰ ἰσοδύναμα πρότερον, πρόσθεν, πάρος (ποιητ.), μάλιστα μετ’ ἀρνήσ., οὐ πρὶν .., πρὶν .. Ἰλ. Α. 97, Ζ. 481, Ὀδ. Τ. 435· μὴ πρὶν .., πρὶν .. Ἰλ. Β. 354, 355΄ πρὶν .., πρὶν .. Ἰλ. Β. 348, Θ. 452, Ὀδ. Τ. 385΄ οὐ πρόσθεν .., πρὶν .. Ὀδ. Ρ. 7΄ οὐ πάρος .., πρὶν .. Ὀδ. Β. 127, 128, Ἰλ. Ε. 218· - ὡσαύτως οὐχὶ σπανίως πρὸ τοῦ πρὶν τίθεται τὸ φθάνω, Ἰλ. Π. 322 - πρίν, ἐνίοτε προσλαμβάνει τὸ , οἷον, οὐ .. πρὶν γ’ ἀποπαύσεσθαι πρίν γ’ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα αἵματος ἆσαι Ἄρηα Ἰλ. Ε. 288, πρβλ. Χ. 266 - Τὸ πρὶν ὡς σύνδεσμος ἔχει πολλὰς συντάξεις, αἵτινες ποικίλλουσι κατά τε τὴν χρονικὴν περίοδον ἐν ᾗ ἐγένετο χρῆσις αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸν συγγραφέα | Α. τὸ πρὶν μετ’ ἀπαρ., - ἡ τυπικὴ σύνταξις πρὶν ἐλθεῖν=(τῷ πολὺ μεταγενεστέρῳ) πρὸ τοῦ ἐλθεῖν. Ἡ σύνταξις αὕτη ἐπικρατεῖ παρ’ Ὁμήρῳ παρ’ ᾧ εὕρηται μετὰ καταφατικὰς ὡς καὶ μετὰ ἀρνητικὰς προτάσεις ὁμοίως· ὁ δὲ χρόνος ὅστις ἕπεται εἶναι | 1. συνήθως ὁ ἀόρ. α' μετὰ καταφατικὴν πρότασιν ναῖε δὲ Πήδαιον, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν Ἰλ. Ν. 172, πρβλ. Θ. 454, Π. 322, Ὀδ. Α. 218· Ζεὺς ὀλέσειε βίην, πρὶν ἡμῖν πῆμα φυτεῦσαι Δ. 668, πρβλ. Ἰλ. Ζ. 465, Ο. 245 | β. μετ’ ἀρνητικὴν πρότασιν, οὐδ’ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει, πρίν γ’ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην Ἰλ. Α. 98, πρβλ. Τ. 423, Ὀδ. Β. 127, Δ. 747 | Β. πρὶν μετὰ παρεμφατικῆς ἐγκλίσεως: μεθ’ ὁριστ., μάλιστα τοῦ ἀορ.: ὁ Ὅμ. δὲν συνάπτει τὸ πρὶν μεθ’ ὁριστ. (ἐκτὸς ἂν ὑπολογίσωμεν τὸ ἐν Ὁμ. Ὕμν. εἰς Ἀπόλλ. 357), ἀλλ’ ἔχει ἀντ’ αὐτοῦ πρίν γ’ ὅτε, πρίν γ’ ὅτε δή, μετὰ καταφατικὰς καὶ ἀρνητικὰς προτάσεις· ― μετὰ καταφ., ἠλώμην .., πρίν γ’ ὅτε .. ἤγαγες Ὀδ. Ν. 322· πρὶν γ’ ὅτε δή με .. κάλεσσεν Ψ. 44, πρβλ. Ἰλ. Μ. 437· ― μετὰ ἀρνητ., οὐδέ κεν ἡμέας ἄλλο διέκρινεν .. πρίν γ’ ὅτε δὴ θανάτοιο .. νέφος ἀμφεκάλυψεν Ὀδ. Δ. 180· ― σπανίως μετὰ παρατ., οὐδ’ ὣς τοῦ θυμόν .. ἔπειθον, πρίν γ’ ὅτε δὴ θάλαμος πύκα βάλλετο (πυκνῶς, συνεχῶς ἐβάλλετο) Ἰλ. Ι. 587 | 2. μετὰ ὑποτακτ., μόνον ὅταν ἡ κυρία πρότασις εἶναι ἀποφατικὴ ἢ ἰσοδύναμος ἀποφατικῇ, οὐ πρὶν=ἕως ἢ ἣν μή· (ἡ ἔννοια εἶναι φανερῶς ὑποθετική, πρβλ. Ἰσοκρ. 77Α, ἔνθα ἐναλλάσσεται τὸ πρὶν ἂν μετὰ τοῦ ἢν μή)· ― οὐ καταδυσόμεθ’, ἀχνύμενοί περ .. πρὶν μόρσιμον ἦμαρ ἐπέλθῃ Ὀδ. Κ. 174, 175· μή πω καταδύσεο .. πρίν γ’ ἐμὲ .. ἴδηαι Ἰλ. Σ. 135, πρβλ. 190, Ω. 78· ἐν Ρ. 506, πρίν κε μεθ’ ὑποτ. (κατὰ τὰ ἄριστα Ἀντίγραφα) ἐναλλάσσεται μετὰ τοῦ πρὶν καὶ ἀπαρ. ἡγουμένης ἀρνήσεως· οὕτω, πρίν γ’ ὅτ’ ἄν, ἀλλ’ ὄμοσον μὴ μητρὶ φίλῃ τάδε μυθήσασθαι, πρίν γ’ ὅτ’ ἂν ἑνδεκάτῃ τε δυωδεκάτῃ τε γένηται Ὀδ. Β. 373, 374, πρβλ. Δ. 475, 477.

Δεν υπάρχουν σχόλια: