κάκη

(ἡ)' (κακός)' κακία, μοχθηρία, ἀνανδρία.

χείρων

(ὁ, ἡ), ον (τό)' ἐπ. χερίων, ον' δωρ. χερῄων' ποιητ. καὶ χειρότερος, χερειότερος' ἀνωμ. συγκρ. τοῦ κακός' ὑπερθ. χείριστος' σχηματισμένο ἔξ ἀπαρχ. ἐπιθ. *χέρης' ἀσθενέστερος, χειρότερος, κατώτερος.

[χέρηϊ, δοτ. τοῦ χέρης (Α 80)]

κακῶς

ἐπίρ. τοῦ κακός΄ ὡς καὶ νῦν | 2. μετὰ δυσκολίας, μόλις καὶ μετὰ βίας | 3. συγκρ. κάκιον, ὑπερθ. κάκιστα.

[Ι. Σταματάκου - Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης]