παλίλλογος, ον

(πάλιν + λέγω)' ὁ ἐπαναλαμβάνων τὰ ἤδη λεχθέντα | 2. ὁ ἐκ νέου συνειλεγμένος, ἐκ νέου συναγόμενος.

πάλιν

καὶ πάλι, ἐπίρ.' ἐπὶ τόπου, πίσω, πρὸς τὰ πίσω' πάλιν δοῦναι=δίδω πίσω, ἀποδίδω, ἀποκαθιστῶ | 2. σημαίνει καὶ ἀντίφαση ἢ ἐναντιότητα, τοὐναντίον, ἀπ᾿ ἐναντίας, ἀντιστρόφως' οὐδὲ πάλιν ἐρέει=δὲ θὰ σοῦ ἀντειπεῖ.

ΙΙ. ἐπὶ χρόνου, πάλι, ἐκ νέου.

παλιμπλάζομαι

(πάλιν + πλάζομαι): περιπλανῶμαι πρὸς τὰ πίσω, ὀπισθοδρομῶ, ἐπιστρέφω περιπλανώμενος.

[παλιμπλαχθείς, μτχ. ἀορ. α’ (Α 59)]