δικασπόλος

(ὁ) (δίκη + πολέω): ὁ νομοθετῶν, ὁ ἐφαρμόζων τοὺς νόμους, ὁ δικαστής.

οἰωνοπόλος, ον

(οἰωνός + πολέω)' ὁ ἀσχολούμενος μὲ τοὺς οἰωνούς, αὐτὸς ποὺ συνάγει προφητεῖες γιὰ τὸ μέλλον ἐκ τῆς πτήσεως καὶ τῶν κραυγῶν τῶν οἰωνῶν | 2. ὡς οὐσιαστικό, οἰωνοσκόπος, μάντις, πρβλ. καὶ ὀνειροπόλος.

ὀνειροπόλος,ον

(ὄνειρος + πολέω)' ὁ ἐνασχολούμενος εἰς τὰ ὄνειρα, ὁ καταγινόμενος μὲ τὰ ὄνειρα, ὁ ἐξ ὀνείρων τὸ μέλλον μαντευόμενος, ὀνειροκρίτης | 2. ὡς οὐσιαστ. ὁ ὀνειροπόλος=ὁ ἐξηγητὴς ὀνείρων.