Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2008

δέ

=ἀλλά΄ συνδετικὸ μόριον μετὰ ἀντιθετικῆς ἢ ἐναντιωματικῆς δυνάμεως. Ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ μέν, κυρίως ἐν τῷ πεζῷ λόγῳ, ὁπότε δύναται νὰ ἐρμηνεύεται διὰ τῶν: ἐν , ἐξ ἄλλου, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος. | 2. Συχνὰ χρησιμοποιεῖται διὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἁπλὴν μεταφορὰν ἀπὸ ἑνὸς πράγματος εἰς ἄλλο, ὁπότε δύναται νὰ ἀποδοθῇ διὰ τοῦ καὶ ἢ διὰ τοῦ περαιτέρω. -

ΙΙ. Κυρίως δὲ κεῖται ὡς δευτέρα λέξις τῆς προτάσεως, ἀλλἀπαντᾷ καὶ ὡς τρίτη τετάρτη, ἐνίοτε δὲ καὶ ὡς πέμπτη ἕκτη, ὁσάκις αἱ προηγούμεναι λέξεις εἶναι ταόσον στενῶς συνδεδεμέναι μεταξύ των, ὥστε ἀποτελοῦν ἓν ἑνιαῖον ὅλον.

Σκοτεινὴ ἐτυμ.΄ φαίνεται συγγ. τῷ δή΄ κατά τινας συγγ. τῷ ἀριθμ. δύο.

[ΙΩΑΝ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ - ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ]

Δεν υπάρχουν σχόλια: